Posty

21 dni do... Czy warto?

Dokładnie za 21 dni wsiądę na pokład samolotu i polecę by spełnić swoje kolejne marzenie do.. Nowego Jorku. Nie pytajcie jakiej linii i czy bezpośrednio, bo sama jeszcze nie wiem, ale trzymajcie kciuki za ten bez przesiadek ;) Jak to u mnie się zaczęło? Już dosyć dawno, bo około 5/6 lat temu. Wtedy zaczęłam się tym interesować, czytać blogi, marzyć. Wyjazd do USA zawsze był moim nierealnym marzeniem, bo jak to? Tak wyjechać? Po prostu? A co z angielskim? Jak sobie poradzę? Miliony pytań i wielka niewiadoma, trzeba na to uzbierać, zaplanować, ale zawsze było coś. Zawsze były wymówki, że nie ma jak kasy odłożyć, że teraz to zły moment, że po co mam się pchać jak i tak mi nie wyjdzie. Wiara w siebie na pewno jest ułatwieniem, a to przyszło mi z czasem. Podejmuje decyzje i biorę za nie odpowiedzialność, pytam innych o zdanie, ale to raczej z ciekawości i chęci poznania czyjejś opinii. Jestem bardziej świadoma swoich wyborów i ostatecznie cieszę się, że zdecydowałam się na wyjazd jako Au ...

Au Pair w Europie na własną rękę.

Obraz
Tak jak we wcześniejszym poście wspomniałam, byłam w tym roku au pair przez 5 miesięcy w Hiszpanii. Co w tym nadzwyczajnego? To, że jak coraz więcej osób, zdecydowałam się na wyjazd bez agencji! Czy się bałam? No jasne, że w jakiś sposób tak, ale podeszłam do tego racjonalnie i najważniejsze - na koncie miałam pieniądze, której w każdej chwili pozwoliłby mi kupić bilet czy do czasu wylotu zatrzymać się gdzieś. Na szczęście nie przydały się! Mój tegoroczny wyjazd nie był moim pierwszym, bo w poprzednim roku spędziłam 3 miesiące na Gran Canarii. Pewnie myślicie - raj? Poniekąd tak, pytanie tylko w jakim miejscu wyspy mieszkasz? Ani trochę nie żałuję, że tam wyjechałam, bo sporo mnie ten wyjazd nauczył. Zyskałam doświadczenie i przede wszystkim wiedziałam na co zwrócić uwagę przy kolejnym wyborze. Brałam pod uwagę zarówno lokalizację, jak i korzyści czy dodatkowe "opcje", które będę miała. Nie jest to jakaś tajemnica, że szczególnie w Europie, nie mamy jakiegoś wysokiego kiesz...

Rok 2018.

Pierwszy dzień świąt, chwila wolnego czasu, a może raczej ucieczka od jedzenia? Nie zliczę ile to razy zaczynałam i potem przestawałam pisać, znów zaczynałam i kolejny raz nie poszło. Najważniejsze to chyba się nie poddawać? Tak więc próbuje po raz kolejny :) Początek napiszę od końca. Może inaczej, bo zabrzmiało groźnie... Zacznę od podsumowania kończącego się roku 2018. Co w nim takiego niezwykłego? Zmieniłam się ja, cały czas to robię, próbuję brać więcej z życia. Nie zawsze to się udaje, ale najważniejsze to się nie poddać. Tak więc w tym roku, jak w poprzednim odważyłam się na wyjazd jako au pair. Spędziłam cudownych 5 miesięcy w Walencji. Poznałam mnóstwo nowych ludzi, dzięki którym uwierzyłam, że jak się chce to można. Ograniczenia istnieją tylko w naszych głowach - oklepane, nie? Ale za to jakie prawdziwe... Mój początek roku był jednym z wymarzonych, Hiszpania z cudownymi miejscami, gorącym piaskiem, a wręcz parzącym w czerwcu czy lipcu i druga połowa roku w szarej Polsce....